Totaal: online bezoeker(s).
|
|
Dead man's chest is een film vol slijm met veel actie, weinig proza en veel duistere scènes. Bij lange na niet zo goed als de eerste, duurt ook lang, en vergeet niet, als je hier een ticket voor koopt dan moet je er volgend jaar rond Pasen nog eentje kopen want er is een open einde aan deze film. Het was toch wel genieten, ook voor de negenjarige M. Bij het naar huis rijden vonden we het enorm rustig op de weg.
Het nadeel van het wegvallen van de verkeersdrukte is dat we nu geen 'sociale controle' meer kennen op de weg. Op de gekende knelpuntwegen kan je plotseling es goed de gaspedaal indrukken. Je was je nooit bewust van de 50 km/u beperking want je rijdt er vanouds steeds in een gestage file. Zodus. Vanmorgen is een boete in mijn bus gevallen. Ik mag binnen de twee weken 110 euro ophoesten... Maar ik prijs me gelukkig: het is meer dan vijf jaar geleden dat dit nog es voorviel.
Los daarvan ben ik van zins de voorziene vijfdaagse in de Baai van de Somme af te blazen. Niet dat ik er niet naar uitkeek, ook niet dat de centen plots op zijn (alhoewel één boete genoeg is), maar M. geeft aan dat haar vakantie toch danig volgepropt zit (Nederland, EuroDisney, Bulgarije), en het over-en-weer tussen mama en papa vindt ze maar uitputtend. Dus. Nu ben ik op zoek naar een faxoplossing vanaf de Mac alover het internet, freeware liefst...
Nu komt er toch wat budget vrij voor mezelf, denk ik dan. Ik moet er toch es op uit zonder M. Dat is alweer bijna zes jaar geleden.
Deze week achtervolgen me steeds opnieuw dezelfde discussies over 'flodderen'. Met mijn scheiding die achter de rug is en voor negentig procent of meer verwerkt, moet ik es uitkijken naar een nieuwe relatie. Wat voor ene dan ook. Ik krijg wel es te horen dat ik een stoeirelatie nodig heb, zomaar, om niet te zwaar meer te tillen aan het aspect 'liefde'. En dit als overgang naar het zwaardere werk. Tja.
Sinds wanneer heb ik aan gewoon gelukkig zijn niet meer genoeg? Het was ooit zo vanzelfsprekend. Het werd ooit zo'n prestatie.
Vanavond ging terug een weekje verlof van start. Ik heb dus weer tijd om er es grondig over na te denken... Het is buiten trouwens hevig aan het donderen. Dat zit hier heel dichtbij (minder dan een sec. tss. de flash en ... Oepsie!)
Vanmiddag ben ik met R. iets gaan drinken. R. heeft zijn werkgever dag gezegd sinds bijna acht maanden, en geniet nu dubbel van zijn leven. Hier een foto met opnieuw een persoonlijke overwinning: zijn ma van 85 jaar mee in de ULM. Mijn memé van bijna 93 zie ik dat nog niet nadoen!
Ik ben er amper een half uur mee zoet geweest, maar de site is ge-upgrade naar Pivot 1.30.02
Voor de testers onder jullie: laat me iets weten indien de site maar vreemd doet :-) (Het probleempje van de OS/Browser agents in de comments is me al opgevallen - en opgelost.)
En dan heb ik het niet over de CheapAss maintenance die de site regelmatig plat leggen...
Gezien op andere blogs. De bedoeling is om de film top 250 vanop IMDb in je weblog te plakken en aan te duiden welke film de weblogger reeds gezien heeft. Deze staan in vet (toch die waar ik zeker van ben). Het is een heel lijstje, en ik heb nog veel films te bekijken. Maar er ontbreken er ook veel aan dit lijstje. Daarom mag je vanaf nu mijn voting history rechtstreeks bezien op IMDb.
(Lees meer ...)Ik stap 's morgens maar laat op de trein richting werk. Dat maakt dat ik zowiezo al geen recht heb tot klagen. Waarschijnlijk. Maar ook al gedogend, verdragend en ondergaand vallen me toch dingen op.
Zo schakelt de NMBS nu extra treinen in richting kust. Ik moet naar Brussel Noord en, aangezien ik op mijn eerst beschikbare trein spring, belandt ik al es op zo'n toeristentrein. Nu valt me op dat ik braafjes en nog maar net wakker aanschuif voor de openslaande deuren. Steevast zijn het bruingebrande, bevlekte armen die zich uitstrekken dwars overheen mijn boezem. De oudjes die eraan vasthangen claimen zo hun recht op instappen als eerste. Ik vraag me telkens af hoe oud ze zijn. De vurigheid waarmee ze die arm uitstrekken is bij mezelf nauwelijks te bespeuren. Ook niet bij mijn dochtertje.
Ik kijk hen wel es aan wanneer ze voordringen, al es hysterisch over de opstapjes van de trein hangend, en de andere mensen geen tijd gunnend om eerst comfortabel uit te stappen. Het zijn de mensen die hun rug nog meer krommen dan gewoonlijk maar wel met vlot gebruikte wandelschoenen rondlopen, ultra lichte bagage dragen en volledig geoutilleerd hun kustuitstap tegemoet zien. Ik zie sporen van Blankenberge en Allicante op hun gezichten en armen.
Ik droom willoos weg en hoor steeds het commentaar van de senioren op ROB tv, die om hun mening gevraagd worden over de hittegolf van de laatste dagen. Over hoe ze vinden dat de mensen de dag van vandaag (ook hun dagen) tegen niets meer kunnen, tegen geen vliegtuiglawaai, tegen geen kinderlawaai, tegen geen hitte. Dat zeggen ze terwijl ze mogen rusten in hun rustoord, thuis of waar dan ook, Blankenberge, of Allicante. En dan is het me duidelijk dat ik er dus goed aan doe van mijn mond te houden, thuis tijdens het lijden onder de hitte, en op de trein wanneer de ouderen weer de trein delen met me. Ook wanneer ik het zoveelste koppel senioren mag aanhoren, zo'n twee bankstellen verder, dat ze niet wisten dat met een seniorenticket pas na negen uur een trein mag genomen worden, dat ze het niet gelezen hadden, en dan dat ze er altijd vanaf komen met 'goed voor deze ene keer'.
En dan heb ik vage gevoelens als dat deze oudjes geen voorbeeld zijn voor mijn dochterke, en dat ik over dertig jaar geen dergelijke voordelen zal kunnen genieten, want dan is de pot al helemaal opgeteerd aan belangrijkere dingen, en die mensen kunnen zich die gewone ticketjes best wel veroorloven zonder dat het bijna gratis moet.
Wanneer ik wegkijk en terug in zo'n ouderlingengezicht kijk, dan wordt het voor mij allemaal duidelijk: deze generatie heeft gewoon meer ballen dan ik. Ze grijpen hun kansen, ze gebruiken die goedkope tickets, ze vechten aan de deur voor de trein om hun zitplaatsen te vrijwaren. Ze genieten van hun rust en laten zich dat niet afpakken. Ze zeuren en strompelen omdat ze weten dat hen dat niet kwalijk wordt genomen en omdat het hen iets oplevert. Ze zijn zelfs in staat van gedreven te reageren op senior kritische blogs.
En waarschijnlijk staan ze hier op hetzelfde perron als ik omwille van deze zelfde levenswil, die hen zo gezond tot op deze leeftijd heeft gebracht.
Plots twijfel ik eraan of ik ooit hun leeftijd zal halen.
Moest je overwegen van met dit mooie weer naar Hoegaarden/Meldert te trekken, dan vind je hieronder een uitgestippelde wandel- en fietsroute. Afgelopen zondag was het er alvast leuk wandelen. Hou wel rekening met de Haspengouwse heuveltjes. 
Het was vanavond 21 minuten rijden van Neervelp naar Wijgmaal. Ik reed met wat rooie wangetjes want het was 22h51 toen ik in de auto stapte, en ik had zelfs nog dwarsgelegen, dat ik er niet wou blijven avondeten! Daar gingen hun luttele uren samen voor elkaar!
Maar de wereld is klein, bleek vandaag. Ook de blog wereld. Nu blijkt KC&Band via via de Geert Gitaar te kennen, wat toch vrij bizar is na al die tijd bloggen en surfen. Ooit zet ik voor K. nog es een soort blog op (zoals hier of hier). Dat kan ze misschien zelf nog es verslag uitbrengen van vreemde avonturen.
Mijn dochter pakt me soms op mijn woorden. Een poosje terug meldde ik haar dat mijn contractant mij betaalt voor mijn werk. Heel filosofisch had ik erbij gezegd, dat ze me ook betalen voor mijn tijd en mijn onverdeelde aandacht. Ongeacht de workload moet ik aanwezig en aanspreekbaar zijn.
Donderdag vroeg M. me of ik gewerkt had gedurende de dagen dat ze bij oma 'afkoelde'. En of ik hen mijn tijd had gegeven. Ik was even vergeten waar ze dat haalde.
Nu is het terug weekend en is die tijd terug volledig van mij. En over een week heb ik terug tien dagen tijd voor mij/ons. En elke schooldag wanneer mijn kindje in bed ligt om negen uur, heb ik terug tijd voor mij. En eenmaal terug op het werk, dan sta ik weer een stukje van mijn levenstijd af, tegen centen, en het doet je maar denken dat je toch heel erg gemotiveerd moet zijn om die tijd af te staan, aan wie of wat dan ook, en dat dit niet alleen centen kunnen zijn. Je moet er toch echt lol aan beleven en het graag doen. Ik hoop dan ook dat M. dit signaal opvangt, en ook later werk mag hebben waar ze maar wat graag haar tijd in steekt. En dat ze beseft dat werk meer kan betekenen dan een simpel contract.
Vannacht sliep ik in mijn kinderkamer met M. naast me. Het is ons gelukt van om 22h30 te gaan slapen en de klok rond te slapen. Op de achtergrond hoorden we nachtelijke pauwengeluiden en ook wat loeiende koeien.
Vanmiddag is hier een wagen met stro gearriveerd. Mijn vader weet duidelijk weer wat doen. Ondertussen krijgen de leveranciers in de kamer hiernaast allebei een pint en wordt er druk (understatement) gediscussieerd over de hittegolf die "nooit meer gaat terugkomen" want "uniek in 150 jaar". Allez, we zullen er nog elke zomer opnieuw over kunnen praten.
M. speelt hier al enkele dagen geheim agente, met als gevolg dat we telkens een glimp van haar opvangen, en bij verrassing veel geboe mogen aanhoren wanneer we een deur of een poort passeren. De oma heeft schrikvisioenen van kinderen die in aalputten verongelukken of door strobalen heen vallen. M. wandelt dan met een lange pruillip weg van haar. "Goh, ik mag niet veel tegen dat kind zeggen", vingerwijst de oma dan aan mijn adres... 
Buiten nog 31°, boven op de slaapkamers 32,5° (!!) en hier beneden in de living 27°. Waar is mijn wasteilke? Effe bootjebaden, tzal nog nodig zijn vanavond.
<update> Dit wordt hels... 22:36 en het is boven nog steeds 31,5° ! Buiten koelt het amper af, want er zijn wolken komen opzetten. Alsof er een dekentje over de haardroger gelegd wordt. Dit wordt beneden slapen vannacht.
<update2> 23:29 Het dondert buiten lekker en de wind is komen opzetten. Alle deuren en ramen staan hier maximaal open, en het risico op een bliksem kan me geen donder schelen.
Deze namiddag zijn we naar Over the Hedge gaan zien. Een heel erg leuke film, beter dan Ice Age 2, vond ik. En er was airco in de zaal :-)
In Het Laatste Nieuws staat weer zo'n schattig artikel die het geven van borstvoeding als soms gevaarlijk afschildert. Ge moogt er natuurlijk het uwe over denken. Voor diegenen die vroegtijdig hun borstvoeding stopgezet hebben zal het ook wel een heerlijk artikel zijn. Maar de raad van flesjes bij te geven na dehydratatie wordt rap geïnterpreteerd alsof dat de manier is om dehydratatie te voorkomen.
Nu, ik heb M. zes maanden uitsluitend borstvoeding gegeven, en dat werd pas aangevuld met water en groentjes in de maand juli 1997. Ik meen me te herinneren dat het toen ook heel warm was, en dat ik dan ook heel veel moest drinken (ik haat plat water) en dat ik M. ook vaker moest aanleggen. En dat zal voor mij dan ook het enige en beste advies om dehydratatie te voorkomen. Het vaker en korter aanleggen in zo'n omstandigheden maakt dat de melkproductie boomt en dat er ook niet bovenmatig veel vette achtermelk wordt gedronken. Jammer dat het flesje er opnieuw wordt bijgetoverd, want flesjes geven in zo'n omstandigheden en daarna willen terugschakelen naar uitsluitend borstvoeding, dat frustreert de zuigeling enorm. Met als gevolg dat de borstvoeding maar wordt stopgezet...
Hou mij niet tegen dit te zeggen, want M. kreeg uiteindelijk twee jaar de borst, en ik ben er een beetje een fanatiekeling in. Het liep nooit 'van een leien dakje', en toch was het een succes :-)
Wat heb ik een geluk van ouders in West-Vlaanderen te hebben! Met aangekondigde temperaturen van meer dan 30°, kan ik mijn kindje toch maar mooi onderbrengen bij mijn ouders, met daar wat lagere buitentemperaturen, maar vooral een koele slaapkamer.
iPhoto is best een leuke tool om foto's lokaal te beheren, te groeperen en te editeren. Zo zie ik aan de hand van M. haar groep wat voor best druk half jaar ze achter de rug heeft. Bij het scrollen van haar album van dit jaar, zie ik de maanden zo passeren. Nieuwjaar bij oma en opa, haar verjaardag, karnaval op school, een wandeling in Limburg, karnaval in Zwevezele, M. in het gips (we zijn pas twee maanden ver), vrienden op bezoek, bij vrienden op bezoek, Erperheide, nonkel W. op bezoek, eerste BBQ van dit jaar, een wandeling in Vertrijk, Technopolis, de zee, Pinokkio, Eerste Communie, Plopsaland. Amaai, wat beleeft die allemaal op een half jaar tijd. En dat dan alleen nog maar aan de hand van deze foto's!
Onze Streep is nog geen gram bijgekomen. Dan toch maar bloed laten onderzoeken??
Hier nog een fotooke van een Hollands meer.
Vanavond zijn we iets gaan drinken op het terrasje van de Wentelsteen aan de Vismarkt te Leuven: een blonde Corsendonck (opnieuw) en een Gueuze Belle-Vue. Wel leuk van nu wat in de wind te bloggen. Ik realiseer me nu dat ik heb zitten knabbelen op de knoflook die tussen de ansjovis lag. Gelukkig voor jullie blog ik niet in de wind... Euh ??
Zopas lees ik dat Microsoft stopt met zijn support van Windows 98. Goed zeg! Wat een catastrofe van een OS was dat dan ook. Ik denk dat elke gebruiker die ook maar wat geld overheeft voor een MS OS zo snel mogelijk overstapte naar de ME versie, om dan nog sneller over te stappen naar XP, die mijns inziens toch redelijk stabiel is. Voor mij is er geen Vista nodig. Ik snap dan ook niet hoe ze die gaan verkopen, tenzij op nieuwe PC's voorgeïnstalleerd... Lang leve volgende kerst.
Van M., waarmee ik zopas iets ging drinken, moet ik dringend Go zoeken op het web. Toch de Mac variant van deze game. Ik had gehoopt van die als widget te vinden, maar dat is me tot nog toe niet gelukt, tenzij Goban een Go spel is ??? Ik zal me er straks es mee amuseren.
Hier nog een zomers postkaartje uit het Nederlandse Goedereede.
Zopas hebben we een midweek Port Zélande achter de rug. Met dit te hete weer waren we maar al te blij van dicht bij zee te verblijven. Nederland is een heerlijk vakantieland, tenminste wanneer je houdt van zee, natuur, meren, zeilen, vogels, etc... Het rijden op de snelwegen vind ik een verademing omwille van het landschap. Wat is België toch druk eenmaal je terug Antwerpen nadert. In Goedereede hebben we onze eerste mosseltjes van dit jaar verorberd op een terrasje. En de laatste dag zijn we nog de Neeltje Jans gaan bezoeken. Neeltje Jans gepaard met twee uitstappen naar de zee: we zijn er eindelijk in geslaagd van deze keer het park af te gaan om de omgeving te verkennen. Andere keren lukte ons dit niet zo goed.
Waaw, straks An Pierlé live om 17h45 op adls.be!
Ondertussen iets veelbelovends gevonden op het web voor het draaien van Windows software op de Mac, dit 1/ zonder Windows OS installatie, en 2/ zonder rebooten: ga maar es zien op de site van CrossOver.
