Bijna Sylvester
Vrijdag, 30 December '05 - 22:29
Het geitenboutje staat al te ontdooien in de ochtendzon :-)
Totaal: online bezoeker(s).
|
|
Het geitenboutje staat al te ontdooien in de ochtendzon :-)
Vandaag kon ik genieten van een plekje in de Vlaanders zonder kerstmutsen, zonder kerstdjingels en zonder opgefokte kerstbomen...
Met deze Narnia prent wens ik jullie veel warmte en gezelligheid met Kerst en Nieuw! Dat je net als Lucy in 2006 op ontdekkingsreis mag gaan. Laat je maar kidnappen. Onze kat (voor de gelegenheid herdoopt tot 'Aslan') ligt samen met M. in mijn bed. Een lang geleden gemaakte belofte moest met Kerstavond worden nagekomen. Slaapzacht allemaal!
Vandaag arriveerde er opnieuw zo'n hebbeding bij mij thuis: "Fedex calling!". Te gek, hoe snel een pakje kan arriveren met Fedex.
Er werd natuurlijk al duchtig mee geëxperimenteerd. En van het fotoresultaat mogen jullie nu genieten! Zie maar es naar dit gekke stel inwoners van mijn bureau.
Zo'n drink is toch altijd te gek: Robbie trakteert en moet nog in allerijl poseren voor een emergency GSM picture (we zijn allemaal ons fototoestel vergeten). Nog een kleine week, en we zullen verdwaasd door de gangen op ons werk ronddolen: 'Rob... Rob! We hebben je hier nodig!!'
Fractalenpracht met Kerst
M. komt dagelijks thuis met toetsen die ik moet ondertekenen en ze is heel ontevreden over zichzelf. Reden: ééntje van 8,5 op 10, ééntje van 9 op 10, en ééntje van 21 op 25. Die laatste vindt ze vreselijk! Maar waarom? 21 op 25 is ongeveer 8,5 op 10. De frons tussen haar ogen wordt al wat minder diep.
Zucht. Al die lessen over breuken en tafels, maar niemand heeft het es over die 'o zo belangrijke' punten.
M. heeft een klein gewichtsprobleem (ze heeft eigenlijk meerdere problemen). Door een kleine handicap is ze niet zo beweeglijk. Ze coördineert niet zo goed. En ze eet graag: 't is ne goeien eter. En ze slaapt elke nacht bijna de klok rond.
Maar ze wil niet de dikste van haar klas worden. Dus werkt ze nu aan een schema. Mama werkt aan het menu: twee stukken fruit mee naar school i.p.v. één, verder hier en daar wat meer vezels voorzien en mama mag alle Sintchocolade opeten (dat laatste heb ik nog niet met haar doorgenomen...) M. zelf heeft in een schrift een schema opgesteld voor de komende twee weken met daarin haar dansoverzicht. Ze coördineert niet goed, maar kan super improviseren. Dus nu speel ik elke avond een half uurtje een afspeellijst speciaal voor haar met de media player op de computer. Dan staat ze hier te hijgen, te puffen en te blazen op Belle Perez. Tussen de liedjes door moet ik haar hartje voelen en haar voorhoofd checken. We zullen es zien hoe lang we dit volhouden. Ze kan het wel. En over een week gaan we elke dag zwemmen in Center Parcs!! Op deze manier blijft bewegen alleszins fun. En dat is gedurende de winter niet zo evident.
M. en ik hebben onze kerstwensen opgeschreven en zopas op de bus gedaan. Daarbij werd gebruik gemaakt van mijn plots teruggevonden pen. M. vond dat ik als een gek aan het krassen was op dat mooie papier. Ah, dat hoort nu eenmaal bij de kerstsfeer: zo krassen op papier.
M. houdt meer van het scheuren van (kado)papier.
Jullie weten toch waarom dieren onrustig zijn bij volle maan? Omdat het hen 's nachts zo zichtbaar maakt. Waar ze anders vrij rond kunnen sluipen, moeten ze nu extra voorzichtig zijn, want ze hebben de donkere nacht niet langer als dekmantel.
Streep is dezer dagen (of liever nachten, met volle maan) behoorlijk chaotisch. Ze dringt er extra op aan van binnen te mogen blijven. M. en ik zijn dan weer gaan moon shooten: we doen onze winterjassen om en nemen de camera mee. Dan nog behoorlijk lang zoeken naar een plekje zonder straatlampvervuiling, en ziehier het resultaat. Ziet die maan er bij jullie ook zo uit?
Batman heeft wel es een paar dagen aan een stuk last van knallende migraine. Dat knallen moet je niet letterlijk nemen. Het lijkt eerder op voodoo-prikken, aan één kant van zijn hoofd. Batman vraagt zich af welke bad guy het op hem gemunt heeft. Batman loopt dan wezenloos rond in zijn huis. Zijn hoofd voelt aan als vol watjes, eten gaat er niet in (help, butler!), en de misselijkheid komt op in golven. En dan krijgt hij ook nog last van de 'geniepigheid': Batman voelt namelijk plots zijn rechterbeen tintelen en besluit wat recht te staan. Dat been moèt gestimuleerd worden en wat beweging lijkt noodzakelijk. Batman staat recht en doet twee stappen. Linkerstap gaat zoals vanouds. Rechterstap is oncontroleerbaar: raakt Batman verlamd? waar komt dat zenuwgas dan vandaan? Linkerstap gaat weer prima. Rechterstap verloopt nefast: de voet hapert over de grote teen en er klinkt een luid en lang gekraak. Goh! Batman hinkt naar de badkamer (op linkerbeen) en merkt al snel een blauwe teennnagel op. Zo snel dat die zijn ogen niet kan geloven. De pijn is niet te harden en zeurt verder gedurende de nacht. Na vier uren slaap sukkelt Batman in zijn Batmobiel naar de spoedafdeling van het ziekenhuis, waar de geruststelling klinkt dat niets gebroken is, maar alles wel ferm geraakt. Foto's worden genomen en een grijze verpleger (ah, de butler!) omgordt het rechter onderbeen met een goed rekverband. Daarna rijdt Batman terug naar zijn vleermuizennest, houdt voor de rest van de dag de gordijnen dicht, en positioneert zich van één tot vier uur in de zetel, met het been horizontaal. She's a real hero!
Deze avond heb ik "Batman begins" uitgekeken. Best een leuke film.
Volgens mij moeten ze echter de goeie kantjes van deze film (intrigerende acteur, de vleermuizenpracht) combineren met die van de voorgaande (wreed malotige bad guys, de slapstick van Batman himself, Batman als icoon voor een stad) om echt tot een goeie film te komen. Gooi er ook maar wat extra stadsreddeloosheid bovenop.
En wat meer sfeerschepping rond Batman: niet langer iemand van 'The A-Team' die aan en met technische snufjes werkt, maar nog meer een zoeker dan hij in deze film is. In deze film zie je hem de ultieme rots in de branding worden voor de stad Gotham. Maar een held mag wel wat meer grijze kantjes hebben, hij mag steken laten vallen en mag aan de verkeerde kant van de streep worden getrokken en terug op zijn plooi vallen. Een film moet ons tonen hoe de held telkens keuzes krijgt en ook maakt, dan pas, al eerder of te laat handelt en ook faalt. Deze film is hierin te simpel. Dat heb je natuurlijk evenmin in de andere vier Batman films, maar daar valt dat niet op want Tim Burton doet geen poging veel diepgang te geven, "slechts" een opstelling van icoon tegen iconen.
Gotham doet me ook altijd denken aan "The Fifth Element". Wat maakt dat Gotham City wel wat tijdlozer mag voorgesteld worden. Dat futurisme van halfweg de twintigste eeuw werkt niet meer zo goed.
Deze film trekt uitzonderlijk buiten de grenzen van Gotham (met het Ninja gedeelte). Dat gedeelte omvat een meer dan een half durende flashback, en de film komt daar dan heel dunnetjes op terug op het einde van de film. Tja, Batman moet dringend opnieuw worden uitgevonden... Dat Ninja gedoe is al jaren over the top. Verder liep daar ook maar zo'n meid met hondenoogjes rond. Ergerlijke Katie Holmes.
Wat me enorm opviel was dat de actiescènes amper onderstreept werden door een score. Dat vond ik dan weer een verademing. Alhoewel, de actie leek hierdoor langer te duren en dus saaier. Eénmaal de film beëindigd, heb ik nu trouwens wel weer mijn portie vechtpartijen gehad, voor deze vredevolle maand...
Zoals M. me na de film zei: een film met teveel van hetzelfde. (Zou M. Tim Burton al kennen? Effe denken,..., yes! "Edward Scissorhands" en "Sjakie"!)
In de mist is trage een os met een ossewagen
stappend naast de mist nooit mist zijn maat
de os van de ossewagen
Uit de mist in de mist met de hortende wagen
dut de wagenvoerder zich niet vast
in een spoorloze slaap
Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht
een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat
[Paul van Ostaijen]
Na drie schooljaaropeningen op DVD en twee schooljaaropeningen op papier heb ik het wel gehad. Ik sukkel met bladzijde zevenenzestig in het nieuwste en mijn derde Harry Potter exemplaar van de bib. Uiteindelijk doe ik het boek dicht, want ik staar al langer buiten mijn raam op de trein dan dat ik naar mijn blad kijk. Hoedje af voor de fantasie van Rowling, maar na vijf maal gniffelen over hoe Potter bij de Duffelingen wordt weggetroond, is het nieuwtje er af: ik blijf maar op mijn honger zitten, en hou het bijna voor bekeken na de zoveelste samenkomst in het nest met de familie Wemel en het standaard verslag van de laatste roddels over afgelopen vakantie.
Plots lees ik weer over die keigoeie vondst van een klok waarvan de wijzers aantonen waar de gezinsleden zich momenteel bevinden. Goh, echt een goeie vondst. Daar moet ik dan aan denken als M. niet thuis is: M. Wemel. En ik ben mama Molly.
En ja, Microsoft blijkt te werken aan zo'n Wemel klok... Dat wordt lachen op het werk! Stel je de Office Communicator voor, nu zonder listing, maar met een klok.
Meester Dries heeft de kindjes gevraagd om tegen vrijdag een slaapliedje in te oefenen. M. en S. hebben zich meteen gestort op hun lievelings meekwijler van Ann Christy "Ik mis hem zo". Zij kennen enkel de frase
'Slaap, baby slaapBij je mama langs de stille straat VannachtAan pappie loopt te denken'Dit klinkt redelijk slaperig, maar daarna doet ze ons opschrikken met:
'Oh God, ik voel me rotIk voel me leeg sinds hij verdweenOh God, zeg mij waaromIk deze man niet missen kan'S. heeft een MP3 speler en noteert momenteel de tekst. Ik bezorg M. de ganse tekst vanaf het internet, en ze begint deze meteen in alle ernst voor te dragen, ook de wanhopige stukjes. Ze is niet te houden, en ik vraag haar van toch maar es de boel door te nemen met Meester Dries. Is dit wel een slaapliedje?
M. zegt: F. heeft zelf een slaapliedje geschreven en ik begrijp er niets van. Ze heeft vier danseressen achter haar. Wij maar twee. Oei, is het dan weer zo van 'madame populairst'? Nee, mama. En dan nog, dat heb jij toch ook wel es? Ja, maar ik hou daar niet van. Mag ik vrijdag dan mijn Mimihopps pop meenemen? Ze blijft in de boekentas. Het is voor tijdens het liedje.
Ann Christy en Mimihopps: waarom gaat ze niet voor Annie M.G.Schmidt?
'Wanneer het buiten donker wordt, dan komt de witte maan.Dan worden in de huizen de gordijntjes dichtgedaan.Dan slaapt de dikke timmerman, dan slaapt mevrouw Van Buren,en al de kleine leeuwerikjes en de tureluren,...'Deze avond werden we overspoeld door postpakjes, en daarin bevond zich ook de dvb-t receiver
