In team

Woensdag, 30 November '05 - 23:31

Gisteren ging een team event door in Leuven. Eerst gingen we lekker eten in de d'Artagnan (waarmee ik een tête-à-tête met S. associeer). Daarna kregen we een uurtje stadsrondleiding. Het voelde heel vreemd van de stad als een nieuwkomer te bekijken. Na mijn studententijd en mijn vroege huwelijksjaartjes ben ik maar naar Wijgmaal verhuisd. Nu ken ik Leuven vooral van de inkoopstraten, wat parken, de restaurants, het station. Van geschiedenis heb ik echter al vijftien jaar geen kaas meer gegeten. De gids deed zijn best van onze kennis terug wat leven in te blazen. En de wandeling werd een verademing door een schraal herfstzonnetje. Eénmaal we het stadspark bereikten werd het wel even slikken. Dit was uiteindelijk toch een tiental jaren mijn stek: het stadspark met het Lukemieke, de Alma, de Sedes, de legerkazerne, de Parkauditoria, de Home Vesalius met zijn doorgang naar de Vesaliusstraat, het volledig automatisch wasserijtje waar de zon altijd binnenscheen, het OCMW met zijn nachtelijke moord op het groen rondomrond, de Cafard op de hoek, de apotheek, onze ééngevelwoning met ommuurde voortuin vol pergola's, papyrus en zelfs een antieke bel aan het poortje, de Aldi, mijn gammel kot waar negen meiskes hun leven riskeerden op de trappen en waar de beloofde douche er nooit kwam, de Studios met hun selecte films. En dan wandel ik om 17h15 naar het station vanaf de Park campus, en ik zet er vaart achter, en ik heb mijn rugzakje op, en plots mis ik mijn zware valies waarmee ik vrijdag/zaterdags altijd richting station stapte. Ik verwacht me aan losliggende tegels met daaronder een regenplas waar ik vroeger altijd in trapte, want ja, ik hield mijn tas voor me en zag de grond niet (nu trekken de studentjes hun tasjes op wieltjes). Het is natuurlijk al donker en ik weet dat de passerende voetgangers me telkens onderzoekend aankijken. En dan denk ik, dat dit allemaal veel te lang geleden is. Het gevoel van niets moet, ik kan enkel ontdekken en ontmoeten, ik ben vrij en niemand is boos op mij, alleen en toch zo sterk. Dat gevoel kan je onmogelijk hebben in een restaurant, station, winkelstraten, etc... Ik moet dringend wat meer uit in nachtelijk Leuven. Om die voorbije liederlijke tijden wat te illustreren, vind je hier wat quotes uit mijn indertijd gedoopte studentencodex (ikzelf schreef nooit zo'n rommel in een ander zijn codex :)

• Lief lachkontje, 'k zit hier in de Confrère en heb zo'n zin naar jou. Toch doe ik het niet want ik moet juist kotsen. Gulpie (xxx)
• Ik kende u niet, maar iedereen vertelde me dat ge een bovenstebeste bent, en 't is zeker waar!! Mie
• Als ik jou zie loop ik niet meer naar de hoeren, tante, krijg geen kusje(s) van jou. Tante, niet zagen hé, 't is m'n eerste pintje en Bart mag zeggen wat ie wil. Tot op de volgende cantus. Hopelijk ben ik er, en gij ook. Groeten aan meter hé tante. Je dom schachtje.
• Als een willekeurige man + een willekeurige vrouw een kleine kunnen hebben, kunnen wij dat ook. Tot ziens. Tot contact. Yvan. xxx (wie was dat??)
• Gij zijt de beste. Brick. xxx
• In een kort woordje geplaceerd: veel vrijers, veel pinten, veel gezang (PS:t'is gescheten & gespogen), veel liefde (PS: terwijl ik toch dronken ben) & soms viele geluck: dixit...
• Ge zijt beter dan ik, 'k weet het. Maar toch ben ik beter. Henk. xxx
• Dien codex ziet er nieuw uit; te nieuw. Wanneer dat veranderd is, zal ik meer schrijven; veel meer. Stef.
• K'ga stoppen met zeveren, want ze staen ier te zaegen. Santé.

Vervelen

Maandag, 28 November '05 - 23:07

M. kwam vanavond terug thuis van bij S. Ze vond het zondag maar vervelend bij papa. Vanavond draaide ze rond op haar bureaustoel en zong ze stilletjes en heel opvallend: Ik verve... Ja, mama, wat wil ik zingen? Ik verve... Verveel je je? Ja, mama. Dikke glimlach, uitdagende kijkers op mij gericht. Daarna begon ze aan twee brieven, ene voor de Sint (waarop de Post zal antwoorden), en ene voor haar nicht E. Merkwaardig genoeg offerde ze voor deze brieven twee dierbare Diddl-blaadjes op (en ik twee enveloppes).

Ze mocht mijn oude school Parker pen gebruiken. Die gebruik ik al vijftien jaar niet meer, maar ik vond gek genoeg meteen inktvullingen. Uiteindelijk vond ik drie werkloze pennen terug: mijn Parker, een Platignum en zo een goud/zwarte met Katholieke Universiteit Leuven in krullenletters (vreemde vondsten deed ik in mijn kasten). Als studentje schreef ik er mee naar mijn vrienden die ik gedurende de week achterliet in West-Vlaanderen en slechts in het weekend terugzag (toen bestond de GSM nog niet!), en ook schreef ik naar collega-studenten in Gent. Zelfs naar mijn ouders en broer W., die in Oostende studeerde. Leuk was dat. De gekste onzin schreef ik. Net als traag verzonden en heel uitgebreide sms'jes van een tiener: spontane niemandalletjes waardoor mensen van je houden.

De brieven van M. gaan morgen op de bus, zullen misschien woensdag al arriveren, en ten vroegste vrijdag mogen we dus een antwoord van de Sint of nicht E. verwachten. M. weet dus waarnaar uitkijken. Wat is zich vervelen leuk in deze periode.

Rampenplan

Zondag, 27 November '05 - 20:23

Ben je ook huurder van een woning, met enkel centrale verwarming (electrisch aangestuurd), een electrische boiler voor de warmwaterbereiding en een electrisch kookfornuis? Heb je, na het bekijken van de nieuwsbeelden uit N-Duitsland, ook het gevoel dat je niet voorbereid bent op een stroompanne van meer dan 12 uur?

Schaf je dan snel een petroleumkacheltje aan (weet wel, zonder afvoer mag die maar 1 uur opstaan), een gasvuurtje en wat kaarsen. Of overleg nu al met de buren die beschikken over voldoende houtvoorraad. Promoot jezelf als beste buur. Weet hoe je moet aankloppen, want de bel zal het niet doen. Denk nu al na over geschikte gespreksonderwerpen, want samenhokken zal je. Wees voorbereid en neem je voor van de ganse smeltende diepvries ineens met zijn allen op te souperen (op je gasbrandertje), of breng gans de diepvries onder in het pak sneeuw die in je tuin ligt. Of GSM als een gek naar verre vrienden met gaskachels. Of kruip onder je dekbed en doe alsof de wereld niet bestaat.

Quickie

Zaterdag, 26 November '05 - 23:47

Vanmiddag wou ik een mega giant menu met sla. Die bestelling moet je es tien maal opzeggen wanneer je uit de vrieskou naar binnen stapt - je begint vast en zeker te stotteren. Dat overkwam me dan ook. Ook na haar 'Wablief' bleef ik 'me-mega' zeggen. K-Kon er n-niets aa-aan d-doen. OK dan, medium of large? Daar kon ik nog op antwoorden, alhoewel ik niet snap waar de small is gebleven: er staat toch zowel S als M of L op hun tapmachine? Dus een Fanta medium, en nog een mostervinaigretje erbij. Dat meisje moest al heel goed luisteren. Wat gaf ze me uiteindelijk? Een friet met sla en saus en zout en fanta medium. Ik rekende af, maar miste mijn mega giant. En die friet zou toch vervangen worden door de sla? Ik ging maar terug naar de wachtrij. Die komt eraan, zei ze na wat denken. Na vijf minuten rende ze naar de keuken, waar duidelijk wat handen ontbraken. Ik zag haar de mega giants maken: lapjes gek uitziend vlees werden op de sissende plaat gegooid (gebruiken ze nu ook tepanyakki's in de Quick?), broodjes werden opgewarmd, en vierkante kaassneetjes werden onder uiterste concentratie omgebouwd tot een broodje. Aan de kassa vertelde ze me nog dat ik de frietjes mocht houden (hallo, die waren al lang koud!), en terug aan tafel merkte ik dat de kaas maar niet smolt (kwam zeker regelrecht uit de koelkast?). Wedden dat het uur hierbij een rol speelde: het was 15h30. Gelukkig had ik niet om een dessert gevraagd.

Trouwens, iets heeft mijn blogsite nr. 1 gezet bij het googlen op 'Palaber': schitterend gewoon!!

Kerstsneeuw

Zaterdag, 26 November '05 - 11:58

Dit is het tweede pakje sneeuw in het leven van mijn kat Streep. Vanmorgen glibberde ze het platte dak op onder mijn raam, tot drie maal toe. Uiteindelijk deed ik het raam open voor haar (de sukkelaar), en na wat gekonkel viel ze prompt in slaap op mijn bed. Heel tevreden kroop ik zelf terug onder de dekens, en installeerde me met de laatste Largo Winch aan het hoofdeinde. Het voelde als kerstmis.

Maar nee, arrgh, ik moet vandaag nog Sinterklaasinkopen doen!!

Claudel

Donderdag, 24 November '05 - 22:19

Vanavond heb ik 'Grijze Zielen' van P. Claudel uit. Het was de bedoeling dat ik er uitsluitend op de trein verder zou in lezen, maar de laatste 30 bladzijden noopten me toch verder te zetten bij thuiskomst. Knap boek! Hier naast mij heb ik nu zijn 'Zonder Mij' liggen. En ik heb ook maar alvast zijn 'Kleine Meisje van Meneer Linh' gereserveerd bij de bib. Waarlijk, ik heb een tijdelijke Claudel obsessie.

3 meisjes van (ooit) 8

Woensdag, 23 November '05 - 23:33

M. en S. zijn het volstrekt eens over het volgende: M. woont in een moderner huis dan S. Maar S. woont dan weer in een groter huis dan M., met ook een grotere tuin. S. vindt wel dat M. een véél toffere mama heeft dan zij. S. heeft de mama van M. nog nooit boos gezien (M.: "Ik wel...").

Maar: S. vindt haar mama dan weer knapper dan die van M.

Oeps, werkelijk, M.? En, wat zei je daarop? Wel, ik weet nie, een beetje, je bent anders...

DVB-T

Maandag, 21 November '05 - 23:20

De nieuwste hype hier (nà het opstarten van de blog) betreft de aanschaf van een DVB-T receiver en antenne. Volgend jaar zeg ik mijn teledistributie abonnement op, en schaf ik me met het uitgespaarde jaargeld een receiver aan die zenders uit de ether ontvangt. Mijn broer W. is daar al jaren tevreden over. En M. verklaart zonder te pinken dat Ketnet en TV1 voor haar voldoende zijn (TV1 voor M.? F.C. De Kampioenen zal daar wel voor iets tussen zitten). Ik hoop van ermee te kunnen starten voor max. 150 euro. De ontvangst zou geen probleem mogen zijn, aangezien Veltem onlangs een zendmast kreeg, en dat ligt hier maar 5 km. vandaan. So, wish me luck!

Die lieve goede sint

Zaterdag, 19 November '05 - 22:34

Hierbij verklaar ik dat de Sint niet bestaat. Ze is een mama die de knip op de portefeuille en de proton niet dicht kan laten, en die met koopneigingen de websites van Bol, Proxis, Azur, Collishop en eBay afstruint, om uiteindelijk voelbaar in de budgetten toe te slaan.

Vrienden

Vrijdag, 18 November '05 - 19:54

Vandaag heb ik sinds lang terug een mailke ontvangen die toch het noteren waard is, nl. van de vaginavrienden. De website werd indertijd met veel tamtam aangekondigd (natuurlijk zat Goedele Liekens daar voor iets tussen), maar na korte tijd viel de nieuwsbron gewoon stil (of moet ik schrijven 'droog'?). Nu ik er nogmaals naar ben gaan surfen, merk ik dat het nog steeds geen giller van een site is. Ze willen het onderwerp met zoveel respect behandelen, dat de site tè ingetogen is (dat komt er dan van).

Ik heb trouwens de link niet gevonden naar alle benamingen die mensen eraan geven. Op mijn werk kunnen ze er nochtans wel weg mee. Dus, collega's èn surfers, hierbij zijn jullie dan ook uitgenodigd om al jullie originele koosnaampjes met elkaar te delen bij het commentaar. Misschien ship ik het resultaat dan wel door naar ons Goedelke.

Ganzen (2)

Vrijdag, 18 November '05 - 18:51

Het koppel ganzen waarnaar ik mocht verwijzen: vandaag ontdekte ik dat het om een nièuw paar gaat. Het oude koppel maakt nog steeds het kanaal onveilig als vanouds: onder de spoorbrug. Toch fijn om weten dat de vogelpopulatie hier goed gedijt: nu al een blauwe reiger en twée koppels ganzen - straks mogen we nog spreken van een nieuw vogelbroedgebied: tussen Wijgmaal en Leuven, met de linker- en rechter kanaaloever als natuurlijke habitat?

Slaapwel Roemi...

Woensdag, 16 November '05 - 23:24

Als het ’s nachts regent, ziet niemand het,
want elke ziel en ademtocht slaapt.
Maar de frisheid van elke mooie rozentuin
is het duidelijke bewijs van de regen die niemand zag.
[VI:2724-2725]

Postbusje komt zo

Woensdag, 16 November '05 - 10:47

Op zo'n dagje thuis neem je rare geluiden waar. Zo is er de brommer van de postbode die van deur tot deur zijn vrachtje levert. Stoppen en terug aanzetten. Straks gaan ze de brommer nog vervangen door een postbusje...

Omvallen van ...

Dinsdag, 15 November '05 - 21:21

Al ingecheckt voor de grote griepmeting? Van hun vragen alleen al voel ik me telkens grieperig worden...

Vandaag viel ik bijna om van de slaap. Voor morgen werd een staking aangekondigd bij B. Er bestaat een waterkansje dat ik niet door de barricaden heen raak. Verplichte rust wordt dat dan (hiphoi).

Vrouw Holle en haar ganzen

Maandag, 14 November '05 - 22:54

Zo een waterig mistige avond, twijfelend of de mistlampen al of niet aan moeten, starend naar die beperkte wereld om je heen in wonderlijk geelzwarte tinten...

Bij het oppikken van M. rijd ik langs het kanaal op een stille weg die overdag anders gonst van de drukte. Vanavond weet ik de weg helemaal verlaten en vertoef ik met mijn gedachten bij het koppel ganzen, dat onlangs een nieuwe positie innam langs het water.

Met de stadsvernieuwing in Leuven rond de Noord zijn ze moeten uitwijken. Vroeger bevonden ze zich zo'n kwart kilometer verder, bij de haakse bocht van de Aarschotsesteenweg, rechte lijn naar de Twee Bronnen. Daar is sinds een tweetal weken verandering in gekomen. Het waarom weet ik niet precies: de werken zijn al een dik jaar aan de gang en steeds kon je ze er terugvinden, met hun dikke waggel koppig tussen de brokstukken en brakke wegenwerken.

Je wordt met je auto verplicht het te houden bij een slakkengang van 30 km per uur, je omzeilt handig en sportief de omhoogstekende rioolputjes (jawel, putjes die omhoogsteken: dat kan in een bepaalde fase van de wegeniswerken), je vraagt je na een aantal maanden wanhopig af of die maquête in de Hoofdbib ooit nog es werkelijkheid wordt, en dan plotsklaps mag je het wonder aanschouwen. Feitelijk twee wonderen: eerst zie je daar een kampeerauto staan aan de oever van het kanaal, zo'n 5 meter parallel aan de wegenwerken. Een koppel senioren heeft er zich, zonder morren (en ook zonder oorkleppen!), geïnstalleerd om te vissen. Als vissersleek vraag je je af wat die mensen bezielt. Vooral als je bedenkt dat een file traag rijdende pendelaars constant achter hun ruggen voorbijtrekt.

Naast de vissers bevindt zich het echte wonder. Valt dit andere pendelaars ook op? Een koppel ganzen, een bruingrijs en een wit exemplaar, zit een 10tal meter verder in het rietgras op de oever, duidelijk onafhankelijk van de vissers. Ze zitten meestal neer wanneer ik passeer (als ze heel uitzonderlijk rondwaggelen, dan moèt ik dat per se 's avonds melden aan het thuisfront). Ze zien er zo sprookjesachtig gelukkig uit! Bijna misplaatst binnen dit geweld van stortbeton.

Blijkbaar waren ze dus toch niet zo tevreden, want nu zijn ze naar de overkant verhuisd. Misschien komt het door de meest recente fase, waarin een spoorbrug naar beneden werd gehaald en vervangen. Die arme beestjes zagen hun dak naar beneden storten. Hoedanook, nu ze zijn wat closer naar Wijgmaal gewaggeld, en ik kan ze terug dagelijks gadeslaan, nu vanop de tegenoverliggende oever.

Dus, miste je de ganzen en dacht je al kwaad aan de Stadsdienst, dat die zich, in deze mistige dagen, om die koddige beesten had moeten bekommeren, weet dan dat er geen reden is tot paniek. Rij maar es een weggetje om, van Leuven naar Wijgmaal, en je kunt ze niet missen! Ze buigen nog steeds hun kopjes naar elkaar toe en balanceren nog steeds dicht bij het water vooraleer ze zich neerploffen op de oever. Het is daar heel rustig en ze kunnen er genieten van een 10m hoge rij bomen die hen voldoende beschut. Ze horen er niet langer mijn auto, maar enkel het voorbijzoeven van een fiets.

Hopelijk mag ik hier al snel een foto van hen plaatsen.

Zo'n mooie herfstdag

Zondag, 13 November '05 - 14:47

... en dan hier mijn tijd verdoen achter de PC...

De tweede dag

Zondag, 13 November '05 - 01:06

Bloggen is een sport, en die gaat de tweede dag bergafwaarts: is dit dan skiën ? Meerdere aspecten aan deze site zijn nog steeds niet alive and kicking. Er wordt aan gewerkt, jammergenoeg tot te laat in de nacht.

Up and running !!

Vrijdag, 11 November '05 - 00:21

Alles up and running, en dat nog voor middernacht. Fijn van hier nu al iets te posten.